Dag 5: Omodos en 'St John Lambadistis' klooster

Was al vroeg uit de veren want wilde even een ommetje maken in het dorp en de huizen waarin al de kamers gevestigd zijn net zoals de onze vastleggen. Wat een fantastische plek is Kalopanagiotis toch. Weliswaar een kleine woning maar helemaal verbouwd tot gastenkamer. Hoezo bofkonten! We zijn vandaag op pad geweest en zitten nu onder een druivenstruik heerlijk bij te komen en te relaxen. Geef de schrijver z'n koude biertje of wijntje en z'n sigaar (Deze komt uit Nicaragua) en hij krijgt vanzelf inspiratie. Zo ook nu haha.

Na het ontbijt reden we af richting Omodos, 38km maar zeker een uur sturen met al die haarspeldbochten. Als je het bergdorpje Omodos binnenrijdt, is het opnieuw net of de tijd is stil blijven staan. Smalle steegjes, typische stenen huizen en keienstraten die ze nog altijd volop aan het herstraten (vernieuwen) zin. Alles wordt hier in de specie getikt. We hebben lekker rond gestruind en in een van de restaurants een lunchstop gemaakt. Bij een kunstenares een mooie granaatappel (van glas) aaangeschaft voor in ons souvenirkabinet. Brengt geluk zeggen ze. Mar zag ook nog aparte handgemaakte oorbellen. Risico loop ik natuurlijk als ikzelf zo'n zaakje binnen stap haha. 

Uiteindelijk weer een uurtje teruggereden naar ons hoger gelegen dorpje. Hier hebben we nog het 'St John Lambadistis' klooster bezocht. Dit UNESCO-werelderfgoed, oorspronkelijk een klooster, bestaat uit een complex van drie kerken: Johannes Lampadistis, Irakleidios en een Latijnse kapel, allemaal onder één enorm houten dak. Fantastische fresco's zijn er te zien, die we jammergenoeg maar begrijpelijk niet mochten fotograveren. 

Na dit alles waren we aan relaxen toe. 

Later...